Çend helbestin bi kul

Abdulbaki Hussaini

Evîna penaber Çiqasî dixwest nêzîkî axa yarê be da bêhna wê bi nazenîn bikêşe...., çiqasî dixwest ku simpola wî li ser zeviya xemgîn diyar be li asmanê Qamişlo stêr be.., lê dûrîyê.. ew di tevnêd xwe de windakir tîrêjên wî kirin bîranîn û dîrok. Qehwa serê sibê Li pêşberî xanima xwe Şermezarim.. Li ber nediyarbûna pêşerpjan Hejarim, bêzarim.. Li asoyê azman dinêrim Tengezarim Dipirsim; gelo wê kengî sibeh bê? Ku ez û xanima xwe Qehwa serê sibê binoşin, vexwin.. û di binê fincanê de hespê bextiyarîyê bibînin. Xewna rewrewk Dema çavên xwe ji xewna gelemşe vekir çarika reşîyê tev çirand wê çaxê..ew û yara dil bikul li hevdû civiyan.. û qunaxa dûrbûnê himbêz kirin.. Lê tu kesî bêhna wanî pizot sar nekir ji bilî rewrewka deşta Mêrdînê û hingûra çiyayê Torê